Het einde van de boksbal

In sportzalen hangt er vaak een merkwaardig voorwerp: de boksbal. Hoewel hij eigenlijk dient om de kracht en de snelheid van een bokser te verbeteren, heeft hij nog een interessante functie: je afreageren als je te veel adrenaline in je bloed hebt. En merkwaardig genoeg: hoe hard je ook op de boksbal mept, hij keert altijd precies naar dezelfde plek terug, keer op keer …

Editorial van Nico Cué, 30/11/2011.

In sportzalen hangt er vaak een merkwaardig voorwerp: de boksbal. Hoewel hij eigenlijk dient om de kracht en de snelheid van een bokser te verbeteren, heeft hij nog een interessante functie: je afreageren als je te veel adrenaline in je bloed hebt. En merkwaardig genoeg: hoe hard je ook op de boksbal mept, hij keert altijd precies naar dezelfde plek terug, keer op keer …

Edito van Nico Cué, 30/11/2011.

De financiële wereld is een soort boksbal. Wat er elke dag ook gebeurt, de sector komt altijd exact weer op dezelfde plaats uit. We zien dit momenteel goed in landen als Griekenland en Italië: hoe groot de volkswoede ook wordt, toch komen altijd min of meer dezelfde krachten aan het roer te staan. Mario Monti, de nieuwe voorzitter van de Italiaanse raad, komt uit de financiële wereld. Hij heeft nog voor Goldman Sachs gewerkt, een van de aanstokers van de internationale ontreddering. Misschien is het land beter af met Monti dan met Berlusconi, maar vergeet niet dat de fundamentele economische uitgangspunten van beide mannen heel dicht bij elkaar liggen …

In Griekenland valt dit nog meer op en wordt het bijna een karikatuur: ook de nieuwe eerste minister bekleedde belangrijke functies bij Goldman Sachs! Aan het hoofd van het land staat nu dus iemand die gewerkt heeft in de firma die het land financieel de dieperik in heeft geholpen. Een beetje alsof je bij ons Dehaene minister van Financiën zou maken met de opdracht om Dexia er weer bovenop te helpen, terwijl hij het in de afgrond heeft gestort … Lucas Papademos zal het beleid van Europa en het IMF uitvoeren. Een beleid dat bittere ellende brengt voor de Grieken.

Enkele dagen geleden zijn wij met kameraden in Griekenland onze steun gaan betuigen aan onze vrienden van de POEM, de metaalarbeidersvakbond. Zij staan voor de poorten van de hel. Wegens de “onmisbare bezuinigingen om het land te redden” heeft de regering bijvoorbeeld besloten om een nieuwe belasting van 350 euro per gezin op te leggen (het gemiddelde Griekse maandloon bedraagt 750 euro). Dit bedrag moet samen met de maandelijkse elektriciteitsfactuur worden betaald en de elektriciteitsmaatschappijen moeten dit dan aan de staat doorstorten. Wie geen 350 euro betaalt, krijgt geen stroom meer … Misschien wordt Griekenland zo gered. Maar niet de Grieken !

Om uit de crisis te geraken die de financiële wereld heeft gecreëerd, bedenken de politici strategieën om de burgers te pluimen, zodat de financiële wereld uit de put kan klimmen om de mensen opnieuw te pluimen … En dat alles zonder enig schuldgevoel. Meer nog: die mensen beweren onbeschaamd dat de banken niets met het huidige drama te maken hebben. Bruno Colmant, toch een van de hoge pieten van Ageas (het vroegere Fortis Verzekeringen) en ooit nog kabinetschef van Didier Reynders, woonde een tijdje geleden in Luik een seminarie over het imago van de banken bij (waar sjieke mensen zich in alle ernst kwamen afvragen waarom de banken toch zo’n slecht imago hebben …). Toen hij het een beetje moeilijk kreeg met enkele “linksen” (“gelukkig geen metaalarbeiders” zoals de panelvoorzitster deed opmerken!), slaagde Colmant erin om het volgende te zeggen: “Dit is geen bankenprobleem, wie dat zegt, doet aan politieke fictie. Dit is een probleem van de staatsschuld. De banken hebben op zich geen problemen, maar zij moeten veel te hoge staatsschulden dragen.”

Colmant is intelligent. Hij verklaart zoiets dus niet uit domheid. Nee, wat hem zo’n enorme flater doet begaan, is arrogantie en totaal misprijzen van dit slag mensen voor de gewone burger. Droevig, maar vooral gevaarlijk, want er dreigen zware gevolgen.

Mikis Theodorakis is niet alleen een Griekse muzikant, maar ook een politicus die zich hardnekkig verzette tegen de dictatuur van de kolonels. Onlangs verklaarde hij aan de Franse krant L’Humanité dat hij opnieuw het fascisme ziet opdoemen: “Er is geen andere oplossing dan het huidige economisch model van Europa, dat de schulden opstapelt, te vervangen door een beleid van stimulering van de vraag en de ontwikkeling, door protectionisme dat ook de financiën drastisch controleert. Als de staten niet opnieuw de overhand krijgen op de markten, dan zullen de markten de staten opslokken. Dat is het einde van de democratie en alle verworvenheden van de Europese beschaving. Bied weerstand tegen de totalitaire markten die Europa dreigen te ontmantelen tot derdewereldniveau, die de Europese volkeren tegen elkaar opzetten en ons continent vernietigen door een terugkeer naar het fascisme.”

Weerstand bieden … Dat is broodnodig, bij ons en overal. Wij moeten laten zien dat wij bereid zijn om ons te verzetten. Wij kregen daarvoor twee keer de kans, tijdens twee belangrijke mobilisaties, op 2 december in Brussel en op 7 december in Luik, achter de werknemers van ArcelorMittal.

Keert de boksbal altijd terug naar zijn uitgangspositie? Dan moeten wij hem doorprikken. Hij zal er nog altijd hangen, maar slap en krachteloos.

Nico Cué, Secretaris-Generaal van MWB-ABVV