europe

Zij vermoorden onze toekomst!

Op een somber schilderij van Goya zien we Kronos – een god uit de Griekse mythologie – als een waanzinnige, met uitpuilende ogen, zwetend van haat, letterlijk zijn eigen kinderen opeten. Hij is gek van angst dat zijn voorspelde lot zou uitkomen: onttroond worden door zijn nakomelingen, zoals hijzelf zijn vader heeft afgezet.

Editorial van Nico Cué, 4/10/2013.

Het is een sterk beeld. Je zou het kunnen toepassen op de toestand van een systeem, het kapitalisme, dat als een kip zonder kop de toekomst opoffert om de schone schijn van vandaag te redden. De ongelijkheid neemt toe. Alleen een steeds kleinere minderheid gaat erop vooruit.

En nu is het genoeg!

Het dof gerommel van naderende oorlog. Nieuwe sociale bedreigingen. Euforische beloften van een heropleving zonder gevolgen … De herfst zal moeilijk zijn, brutaal zelfs. Werknemers zullen met een pijnlijke schok wakker worden uit hun zoete zomerrust.

Editorial van Nico Cué, 5/09/2013.

De “marktfundamentalisten die zich in vrijwel alles hebben vergist”, zoals Paul Krugman schrijft, hebben deze zomer niet stilgezeten. Veel menselijks moet je bij die mensen niet zoeken: ze rusten nooit, hebben geen vakantie of pauze nodig om weer op adem te komen …

14 november 2012 : een historische staking!

Iedereen kent het verhaal van de boer die slechte tijden doormaakt en besluit dat het met wat minder ook wel zal gaan. Hij zet daarom zijn paard op dieet en maakt het dier eraan gewoon dat zijn rantsoen haver elke dag de helft kleiner is dan de dag ervoor. En net op het ogenblik dat hij denkt dat zijn trouwe knol zonder eten kan, gaat het dier dood …

Editorial van Nico Cué, 1/11/2012.

Het verhaal van de domme landbouwer lijkt verdacht veel op het economisch beleid van de Europese Centrale Bank, het IMF en de Europese Commissie.

Deze financiële ezels dienen het Griekse volk de ene aderlating na de andere toe en zeggen dan verbaasd dat het er zo bleekjes bijloopt. Na negen jaar besparen is de patiënt nog altijd niet hersteld. En de schuld die door het toegediende paardenmiddel moest slinken, is nog groter geworden.

Het experiment is grandioos mislukt. De schade is onherroepelijk. De toestand dramatisch …

« Wij geven niets prijs ! »

De metaalbewerkers van Wallonië en Brussel hebben meer dan één reden om trots te zijn.Op het moment dat de sociale verkiezingen in de ondernemingen ten einde lopen, wordt onze positie niet alleen bevestigd door de beschikbare resultaten maar ook aanzienlijk versterkt in de meerderheid van de ondernemingen en in onze sectoren : in termen van de hoeveelheid mandaten gaan wij erop vooruit met 1,20% !

Editorial van Nico Cué, 25/05/2012.

De metaalbewerkers van Wallonië en Brussel hebben meer dan één reden om trots te zijn. En dat is een plezier die ze graag met anderen delen !

Op het moment dat de sociale verkiezingen in de ondernemingen ten einde lopen, wordt onze positie niet alleen bevestigd door de beschikbare resultaten (op 20 mei) maar ook aanzienlijk versterkt in de meerderheid van de ondernemingen en in onze sectoren : in termen van de hoeveelheid mandaten gaan wij erop vooruit met 1,20% !

Onze militanten, onze rijkdom !

Dus nu vindt men dat wij barbaren zijn en dat onze manifestaties tot niets dienen ? Wel, de barbaren hebben lak aan die beweringen.

Editorial van Nico Cué, 8/04/2011.

Het « mooie volk » verwachtte dat de militante metaalbewerkers op 24 maart Brussel gingen binnenstromen zoals men zich de barbaarse invasies van de Hunnen voorstelt. Hun lakeien hadden het mediatieke terrein voorbereid en de publieke opinie zodanig bewerkt dat er een verwoestend beeld van ons werd opgehangen. Ze waren er echter aan voor de moeite.

Europa : van een kleurrijke droom ... naar een softe versie van barbaarsheid

«Ils ne nous représentent pas». Madrid, mai 2011. «Ils ne nous représentent pas». Madrid, mai 2011.

Wij droomden van een kleurrijk Europa. Als een groot internationalistisch project. Een gemeenschap van volkeren die de grenzen opblazen en die verankerd zijn in waarden als solidariteit en coöperatie. 61 jaar na de voorstelling van het “Schuman plan” op 9 mei 1950 heeft de realiteit van de economische Unie de droom in stukken geslagen. De Unie ziet er veeleer uit als een nachtmerrie waarin plaats werd gemaakt voor “softe”, “liberale” en “technocratische” barbaarsheid. Zullen wij binnenkort geen andere opties meer hebben dan het stakingsrecht… of opstand ?

Editorial van Nico Cué, 16/05/2011.

De Europese instellingen hebben zich laten doordringen van de meest reactionaire ideologie. Deze van het geld, de woekerwinsten en de onophoudelijke verdediging van de belangen van het kapitaal.

De Raad, net zoals het Parlement, is in handen van mannen en vrouwen van rechts, conservatieven of liberalen. De Commissie is een club van oligarchen die geen voeling hebben met de mensen en waarvan de voorzitter vooral gekozen werd omwille van zijn faculteit om zich aan de grote landen te onderwerpen.

De angst van het volk

Ze zijn bang voor het volk. Goed nieuws op een moment dat de angst van kamp moet veranderen !

Editorial van Nico Cué, 14/11/2011.

Geconfronteerd met het probleem van de “financiële markten” brengen de Staten een erbarmelijk schouwspel.  De leiders ervan handelen in jullie naam. Helaas steeds minder vaak om het algemene belang te verdedigen. De “groten” van deze wereld lopen zichzelf buiten adem in een dolle race waarvan het tempo door drie ratingbureaus wordt bepaald die de kredietwaardigheid van Griekenland, Spanje of Portugal dag na dag een beetje meer onderuit halen vooraleer die van Italië aan te pakken.