gouvernement

Verwaand en neerbuigend

De huidige federale regering kent maar één marsrichting: naar rechts. De samenleving die ze voor ogen heeft, is er een op twee snelheden. Voor sommigen een wereldje van luxe en geluk. Maar voor de overgrote meerderheid een leven vol onzekerheid en misprijzen.

Editorial van Nico Cué, 12/03/2015.

Dat is waarschijnlijk nog het ergste bij alles wat er vandaag gebeurt. Zoals te verwachten was toen de regering-Michel werd gevormd, zet ze nu een hele reeks verworvenheden op de helling. Wij hebben zwaar strijd moeten leveren om te vermijden dat iedereen die de laatste jaren te goeder trouw brugpensioen heeft aanvaard, uiteindelijk alle voordelen ervan verliest. Maar voor de toekomst ziet het er slecht uit, al zijn wij natuurlijk nog altijd in staat om weerstand te bieden en ons te verzetten.

Het is nog maar een begin…

Waar staan we na de grote betoging van 6 november 2014 die 120.000 man op straat kreeg in Brussel, na de provinciale stakingen en de algemene staking?

Editorial van Nico Cué, 18/12/2014.

De sociale mobilisatie tegen het soberheidsbeleid was een schot in de roos. De actieplannen van het ABVV, het ACV en de liberale vakbond waren een succes over de hele lijn. In het Noorden, het Zuiden en het centrum van het land. Zowel in de privésector als in de overheidsdiensten. In steden en dorpen. Alle pogingen om de eenheid van het gemeenschappelijk front te breken waren tot nu toe vergeefs. De propaganda-inspanningen van het patronaat samen met die van de volledige rechterflank, mochten niet baten.

Bittere Michel is zijn ziel verloren

Het gemeenschappelijk front is in verzet gegaan. Het ontvouwt een actieplan, niet om ophef te veroorzaken, maar wel om de regeringstrein, die van “het procent” van de bevolking – de patroons en de rijken -, te doen ontsporen. Het project is immers onaanvaardbaar voor de overgrote meerderheid van de burgers, voor de werknemers die de staat doen leven, voor ons, de 99%.

Editorial van Nico Cué, 29/10/2014.

De aanpak van de « kamikaze » bouwt voort op een revanchepolitiek om het sociaal beleid, dat in heel Europa het resultaat is van de bevrijding, te gronde te richten: de sociale zekerheid afbreken, snoeien in de overheidsdiensten, de pensioenen slopen, het sociaal overleg uithollen en de loonvorming onder druk zetten, de index die ook deel uitmaakte van het Sociaal pact van ‘44 afbreken… In 2007 onthulde Dennis Kessler, nummer 2 van de Franse werkgeversbond, het bestaan van deze agenda in een interview aan Challenge (4.10.2007): “De lijst met hervormingen?

Overtuigen en verzet bieden

Het zal zwaar worden, de komende jaren. De tsunamiregering die haar opwachting maakt, zal wellicht de meest asociale sinds 1945 zijn. Ze belooft Martens-Gol uit onze geheugens te wissen. Zonder enige twijfel zal ze ook de befaamde regering-Eyskens uit de jaren ’60, waartegen heel het land op straat kwam, kloppen.

Editorial van Nico Cué, 10/10/2014.

Het zal zwaar worden. En dat zal vijf jaar duren, vijf lange jaren waarin er voor de werknemers niets anders op zit dan verzet te bieden. Wij zijn daartoe verplicht, en hebben er ook de middelen voor.

De koning, de wet en de vrijheid … om te onderhandelen!

Eindelijk is de zomer in het land. Kritische ideeën gaan even de koelkast in en de belangrijkste media brengen ons in een vakantiesfeertje met oude verhalen die kinderen braaf houden in afwachting van Klaas Vaak. Een prins, wakker gekust door Sneeuwwitje, gaat op de troon zitten die de oude, vermoeide koning graag inruilt voor zijn pensioen.

Editorial van Nico Cué, 22/07/2013.

De volksvreugde is er niet minder om. Precies op tijd om een beter imago te creëren van een complexe familie die vooral het nieuws haalt met het nogal ongelukkige beheer van bezittingen die ze vergaart uit openbare toelagen of met het publieke wel en wee van een wilde scheut aan de stamboom die zo al grillig genoeg vertakt is.

Onder de julizon lijkt het leven mooier en eenvoudiger. De blijde intrede in de trotse steden van ons koninkrijk zal ons onze moeilijkheden even doen vergeten …

Dezelfde taal, overal en voortdurend !

Op woensdag 27 februari 2013 was het ABVV dus aanwezig op de afspraak die door de regering werd voorgesteld en heeft het bijgevolg niet de politiek van de lege stoel gevoerd met betrekking tot de voortzetting van de eerstvolgende onderhandelingen over onze arbeidsvoorwaarden voor de komende jaren.

Editorial van Nico Cué, 2/03/2013.

Dit was niet de eerste keuze van de Waalse en Brusselse metaalbewerkers maar ze hebben de beslissing van de meerderheid van hun kameraden aanvaard.

Anne en Rudy werden dus naar deze sessie van evenwichtskunst gestuurd nadat ze gemandateerd werden door ons Federaal Comité op het einde van een dinsdag die door velen nog lang zal herinnerd worden omwille van de levendige debatten.

De metaalarbeiders voeren actie tegen de aanval op de pensioenen en steunen de stakingen en acties in de openbare sector

Nieuws van 11/01/2012.

21/12/2011

De Metaalarbeiders Wallonië-Brussel van het ABVV klagen aan dat de regering de aanval op de pensioenen heeft ingezet, ten koste van de werknemers, de burgers en het sociaal overleg. Zij steunen actief het verzet in de openbare sector.

Vanaf woensdag 21 december komen de metaalarbeiders in talrijke bedrijven in beweging. Op donderdag zijn er werkonderbrekingen of acties in bedrijven als Mecamold, Fabrique Nationale, Techspace Aero, Pratt&Whitney, Esco en andere.