14 november 2012 : een historische staking!

Iedereen kent het verhaal van de boer die slechte tijden doormaakt en besluit dat het met wat minder ook wel zal gaan. Hij zet daarom zijn paard op dieet en maakt het dier eraan gewoon dat zijn rantsoen haver elke dag de helft kleiner is dan de dag ervoor. En net op het ogenblik dat hij denkt dat zijn trouwe knol zonder eten kan, gaat het dier dood …

Editorial van Nico Cué, 1/11/2012.

Het verhaal van de domme landbouwer lijkt verdacht veel op het economisch beleid van de Europese Centrale Bank, het IMF en de Europese Commissie.

Deze financiële ezels dienen het Griekse volk de ene aderlating na de andere toe en zeggen dan verbaasd dat het er zo bleekjes bijloopt. Na negen jaar besparen is de patiënt nog altijd niet hersteld. En de schuld die door het toegediende paardenmiddel moest slinken, is nog groter geworden.

Het experiment is grandioos mislukt. De schade is onherroepelijk. De toestand dramatisch …

Toch wil men hetzelfde middel toedienen aan Spanje en Portugal … En aan ons. Kijk maar naar de discussies over het budget van 2013, waarbij men zorgvuldig de fiscale voorstellen van het Waalse ABVV uit de weg gaat.

De geneesmiddelen van de Europese trojka zullen de patiënten doden. Het laat de heersers van deze wereld blijkbaar steenkoud. Zonder om te kijken rammen zij hun verderfelijke ideologie door onze strot. Ze bevat drie krachtlijnen:

  • vrij verkeer van personen en goederen en vrije concurrentie, zonder belemmeringen,
  • organisatie van de productie in het belang van de kapitaalbezitters, zonder rekening te houden met het welzijn van al wie produceert,
  • de economie laten regelen door de markt en de financiën in plaats van door de staat, nochtans de enige instantie die in een democratie over het algemeen belang waakt.

Dit mens- en wereldbeeld heeft nu nochtans definitief bewezen dat het niet werkt. Epidemieën die men op het oude continent uitgeroeid waande, zijn terug: honger in de straten van Athene, dalende levensverwachting, … Wie even om zich heen kijkt, ziet het overal.

Het Europees Verbond van Vakverenigingen heeft 14 november uitgeroepen tot een dag van actie tegen de sociale afbraak in Europa.

Grieken, Spanjaarden en Portugezen houden die dag een algemene staking. Zij zijn niet aan hun proefstuk toe. Toch vinden onze kameraden geen luisterend oor, noch bij hun regering, noch bij de Europese Unie. Integendeel: de heersende machten doen nu hun best om de vrijheid van meningsuiting, van vereniging en van manifestatie zoveel mogelijk te beknotten. Op elke straathoek staat de democratie onder druk.

De oproep tot grensoverschrijdende algemene staking en het gekozen moment zijn historisch.

Dit is een unieke kans om het zo lang gemiste Europa van de vakbonden te creëren: wij moeten ons aansluiten bij deze algemene staking.

Misschien krijgen wij nooit meer de gelegenheid om mee te doen met een ruim gedragen, populaire en vastbesloten internationale beweging en zo de neoliberale krachten een halt toe te roepen.

Wij kunnen luid en duidelijk laten horen dat wij het “Merkozy-verdrag”, de “gouden regel” en alle bijbehorende dwaze doelstellingen afwijzen. Wij kunnen de Belgische regering laten weten dat de werknemers niet nog eens willen betalen om de begroting 2013 binnen de Europese spelregels te houden. Want wij herhalen dat de werkloosheid vanaf de kerst- en nieuwjaarsperiode keihard zal toeslaan en op grote schaal miserie zal veroorzaken. En op het hoogtepunt van deze industriële crisis stellen wij vast hoe absurd de eindeloopbaanmaatregelen zijn …

Wij moeten deze kans, die niet snel zal terugkeren, met beide handen grijpen.

Om onze openbare diensten te verdedigen! Om onze sociale zekerheid te redden! Om een meer rechtvaardige en progressieve fiscaliteit te eisen! Om de economische en sociale democratie te versterken en voor volledige werkgelegenheid te gaan! Om de antikapitalistische stemmen uit Griekenland, Spanje, Portugal en elders luider te laten klinken in het land dat de Europese instellingen herbergt!

Blijkbaar is de grandioze mislukking van het besparingsbeleid nog niet voldoende om een andere koers te kiezen. Die koppigheid, die verblinding dreigen ons allemaal te treffen, zowel collectief als persoonlijk.

In de hele Unie zien wij hetzelfde dwaze beleid, dezelfde onzinnigheid, hetzelfde sadisme. Zijn er dan geen alternatieven? Overal op het continent zingen de werkgevers uit volle borst dezelfde perverse partituur: het is altijd de schuld van de werknemers, er is nog geen concurrentie genoeg, wij moeten nog flexibeler werken, de “loonkosten” liggen te hoog, …

Zoals de boer in ons verhaal proberen zij het rantsoen van de werknemers keer op keer te verminderen, door ze tegen elkaar op te zetten.

Het ogenblik is aangebroken om ze van antwoord te dienen: gesterkt door onze internationale kracht zullen wij duidelijk maken dat zij het sociale model dat wij in elk land hebben geërfd en uitgebouwd en dat wij aan onze kinderen doorgeven, niet zullen kapotmaken door te rekenen op … onze passiviteit!

 

Nico Cue

Secretaris-generaal van de MWB