Van de weg af

Democratie is een smalle, steile en kronkelige weg. Charles Michel zit aan het stuur, ‘onder invloed’ van de staat-De Wever, stort ons de afgrond in… De collaterale schade van een uiterst mensonterend beleid naar buitenlanders toe, neemt gevaarlijke proporties aan. We zijn toeschouwers van een verandering van regime. Wat denkt het patronaat hiervan?

Editorial van Nico Cué, 2/02/2018.

Het is erg moeilijk geworden om een nauwkeurige omschrijving te vinden voor een politiek systeem dat de onschendbaarheid van de woning op de helling zet, dat samenwerkt met de ergste dictaturen en mannen en vrouwen terugstuurt die ervoor gevlucht zijn.

Mensenrechten, say what? Een maatschappij waarin privécommunicatie niet meer automatisch beschermd is en waarin censuur in een paar muisklikken een feit kan zijn. Een staat waarin het gerecht niet meer beschikt over de middelen om serieus werk te verrichten. Een land waarin verklikken binnenkort beloond zal worden? ‘C’est Vichy!’, stelde een redelijke liberaal in tempore non suspecto vast.

De wet van Godwin stelt dat hoe langer een discussie duurt, hoe groter de kans dat er een vergelijking wordt gemaakt met de donkerste uren van de geschiedenis, het fascisme… Doorgaans dient een verwijzing naar de wet om foute verbanden aan de kaak te stellen. Laten we daar dus niet in meegaan. Maar hoe kunnen we wat er al maanden voor onze ogen gebeurt precies definiëren?

Na de leugens van de Staatsecretaris voor migratie en na de reeks provocaties die hij aandikt met tweets of samenwerking met de Sudanese dictatuur, wankelt de regering op haar grondvesten. Tussen de soep en de patatten viel het woord ‘val’ zelfs even bij Bruneau, waar Didier Reynders en de Wever vaak geziene gasten zijn. Het idee viel niet in de smaak bij de eerste minister, lezen we in de kranten die ‘doorgaans goed geïnformeerd zijn’. Sindsdien lijkt het alsof hij de bal constant misslaat, alsof hij een paar vijzen kwijt is.

AFLEIDING
De afleidingsmanoeuvres van de federale regering stuiten op toenemend verzet. Waar de regering tekortschiet, zetten burgers een solidariteitsactie op touw om transitmigranten in België onderdak te geven. Ze konden een grootscheepse razzia in het Maximiliaanpark afwenden door een ketting van solidariteit te vormen. Ze werden gewaarschuwd door mensen die betrokken waren bij de voorbereiding van deze operatie. Het teken dat ook mensen die de repressieve politiek van de meerderheid moeten uitvoeren, zich daar steeds ongemakkelijker bij voelen. In de nasleep hiervan diende diezelfde meerderheid een tekst in om de schending van woningen waar er zich personen zouden verschuilen die schuldig worden geacht van een administratieve fout (illegaal verblijf, bijvoorbeeld) niet meer strafbaar en dus legaal te maken. Het protest neemt toe bij alle lagen van de bevolking en in het bijzonder bij de magistratuur. Het verzet krijgt vorm.

Laten we dan nog terloops opmerken dat in dit partijtje om-het-onmenselijkst minister Ducarme een prijs voor de grootste schaamteloosheid te beurt valt. Hij gaf zijn wens te kennen om de toegang tot de zogenaamde ‘comfort’zorg voor vluchtelingen strenger te maken.

(ZICH) HANDHAVEN
En toch, niets lijkt de brand te blussen die de federale ploeg ten dienste van de N-VA belangen, aan het wankelen brengt. De sherif van Antwerpen, die vandaag doorgaat voor ‘een van de grote Vlaamse intellectuelen’, is warempel zelf in de arena afgedaald. Hij heeft een opiniestuk gepubliceerd, waarin hij links aanmaant te kiezen tussen ‘open grenzen’ of het vrijwaren van de sociale zekerheid. Zijn aanpak is doorzichtig: mensen tegen elkaar uitspelen.

Zij die afhangen van de sociale zekerheid en zij die onze gastvrijheid broodnodig hebben. Behalve dat er in dit geval niets van aan is. Als er mensen zijn die weigeren bij ons een asielprocedure op te starten dan is dat omdat ze zich hier niet willen vestigen! Zij willen nog altijd naar Engeland. En wie weerhoudt hen daarvan, toevallig toch niet de Belgische regering die de grenzen met Groot-Brittannië bewaakt voor rekening van M. May?

Wat denken de werkgevers over dit zootje ongeregeld? Op zijn zachtst gezegd, de ethische vragen die de politieke afhandeling van het vluchtelingendossier doet rijzen, laat hen koud.  In een interview met La libre belgique op 10 januari verklaart de baas van het VBO, Pieter Timmermans, in volle crisis: ‘het rapport van de regering is positief. We moeten doorgaan tot het einde.’ Het vertrouwde liedje. ‘Er moeten nog heel wat dingen gebeuren tijdens deze legislatuur: de schaarste op de arbeidsmarkt regelen, de mobiliteitsvraagstukken, het energiepact afsluiten, het investeringspact… Vier grote dossiers. Het is niet het moment om de regering te doen vallen”.

Economische uitdagingen, dus, maar hoe belangrijk zijn de Rechten van de Mens ?

Die vraag brengt ons bij het ‘Godwin-punt’… Aan het eind van de Geschiedenis  zal Charles Michel alles verloren zijn. Te beginnen bij zijn eer…

Nico Cué
Secretaris-generaal